امام سجاد وهابی بوده است+ سند

امام سجاد در نیایش 28 صحیفه سجادیه توسل بغیر خدا را نشان کم خردی و کج اندیشی میداند

امام سجاد در دعاهای خود ازجمله دعای 28 از صحیفه سجادیه نیایشی را ذکر میکند که کاملا بر خلاف اعتقادات شیعه است.او به هیچکس جز خدا توسل نمیجوید.او اصلا توسل بغیر خدا را قبول ندارد.کاملا واضح است که امام سجاد به توسل امامان و پیامبران پیش از خود اصلا اعتقادی نداشته است زیرا در نیایش خود صریحا آنرا رد میکند و آنرا نشانه ی کم خردی و کج اندیشی میداند.عقاید و نیایشهای امام سجاد دقیقا همان چیزی است که محمد بن عبدالوهاب و اهلسنت به آن معتقدند!

****************************************************************

خدايا، من با دل بريدن از همه كس، قلب خود را از ياد غير تو پيراسته‌ام،
و با تمام وجودم به تو روي آورده‌ام،
و از آن كس كه خود نيازمند احسانِ توست، رويِ حاجت برگردانده‌ام،
و از آن كس كه از فضل تو بي‌نياز نيست، خواهش خود را پس گرفته‌ام،
و دانسته‌ام كه نياز خواهيِ‌ انسانِ نيازمند از نيازمندي ديگر، نشانه‌ي كم خردي و كج انديشي است.

اي معبود من، چه بسيار ديده‌ام مردمي را كه از غير تو عزّت طلبيده‌اند و ذلّت نصيب‌شان شده است؛ و توانگري را نزد ديگران جسته‌اند و به تنگ دستي رسيده‌اند؛ و هوسِ سربلندي كرده‌اند و به سر افكندگي دچار آمده‌اند.
با ديدن اين نمونه‌ها، انسان دور انديش، از اميد بستن به ديگران در امان مي‌ماند، و عبرت گرفتن او را توفيق بندگي مي‌دهد، و برگزيدن حق او را به راه صواب مي‌كشاند.
اي سرور و آقاي من، تنها تويي كه درگاهت سراي حاجت خواهيِ من است، نه هر كسي كه از او چيزي خواهند؛ و تنها تويي كه حاجتم را برآورده مي‌سازي، نه هر كسي كه از او خواهشي طلبند.

پيش از آن كه ديگري را بخوانم، تنها تو را مي‌خوانم و بس؛ در حالي كه تنها اميدم تويي، و در دعاي من، كسي همشأن و همراه تو نيست، و نداي من، ديگري را با تو در بر نمي‌گيرد.

اي معبود من، تو با وجود صفات گوناگون، يگانه و يكتايي، و تنها تو داراي آن نيروي نفوذ ناپذير هستي. كمالِ توانايي و نيرومندي براي توست. والا خداوند و بلند مرتبه‌اي.

هر كسي جز تو در زندگي‌اش مستحقّ ترحّم است؛ در كارِ خود بي‌اختيار، و در هر حالِ خويش بيچاره است؛ از حالي به حالي دگرگون مي‌شود و صفت‌هاي گوناگون مي‌پذيرد.
[خدايا] تو برتر از آني كه همتا و هم تواني داشته باشي، و بزرگ‌تر از آن كه تو را مثل و مانندي باشد، پاك و منزّهي و جز تو معبودي نيست.

 

متن عربی:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي إِلَيْكَ وَ أَقْبَلْتُ بِكُلِّي عَلَيْكَ وَ صَرَفْتُ وَجْهِي عَمَّنْ يَحْتَاجُ إِلَى رِفْدِكَ وَ قَلَبْتُ مَسْأَلَتِي عَمَّنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ فَضْلِكَ وَ رَأَيْتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إِلَى الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأْيِهِ وَ ضَلَّةٌ مِنْ عَقْلِهِ. فَكَمْ قَدْ رَأَيْتُ يَا إِلَهِي مِنْ أُنَاسٍ طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَيْرِكَ فَذَلُّوا، وَ رَامُوا الثَّرْوَةَ مِنْ سِوَاكَ فَافْتَقَرُوا، وَ حَاوَلُوا الِارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا، فَصَحَّ بِمُعَايَنَةِ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ، وَ أَرْشَدَهُ إِلَى طَرِيقِ صَوَابِهِ اخْتِيَارُهُ. فَأَنْتَ يَا مَوْلَايَ دُونَ كُلِّ مَسْئُولٍ مَوْضِعُ مَسْأَلَتِي، وَ دُونَ كُلِّ مَطْلُوبٍ إِلَيْهِ وَلِيُّ حَاجَتِي أَنْتَ الْمَخْصُوصُ قَبْلَ كُلِّ مَدْعُوٍّ بِدَعْوَتِي، لَا يَشْرَكُكَ أَحَدٌ فِي رَجَائِي، وَ لَا يَتَّفِقُ أَحَدٌ مَعَكَ فِي دُعَائِي، وَ لَا يَنْظِمُهُ وَ إِيَّاكَ نِدَائِي لَكَ يَا إِلَهِي وَحْدَانِيَّةُ الْعَدَدِ، وَ مَلَكَةُ الْقُدْرَةِ الصَّمَدِ، وَ فَضِيلَةُ الْحَوْلِ وَ الْقُوَّةِ، وَ دَرَجَةُ الْعُلُوِّ وَ الرِّفْعَةِ. وَ مَنْ سِوَاكَ مَرْحُومٌ فِي عُمُرِهِ، مَغْلُوبٌ عَلَى أَمْرِهِ، مَقْهُورٌ عَلَى شَأْنِهِ، مُخْتَلِفُ الْحَالَاتِ، مُتَنَقِّلٌ فِي الصِّفَاتِ فَتَعَالَيْتَ عَنِ الْأَشْبَاهِ وَ الْأَضْدَادِ، وَ تَكَبَّرْتَ عَنِ الْأَمْثَالِ وَ الْأَنْدَادِ، فَسُبْحَانَكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.

منبع: موسسه اندیشه قم http://www.andisheqom.com/Files/sahifematn.php?id=28

ترجمه آقاي محمد مهدي رضايي

*****************

 

نظر وهابیون در مورد توسل

وهّابیون (اهلسنت) اعتقاد دارند که توسّل به رسول خد(صلى الله علیه وآله) و اولیاى الهى شرک است ، سپس اضافه مى کنند : « مَنْ یُشْرِکْ بِاللهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللهُ عَلَیْهِ الْجَنَّةَ ; هر کس به خدا شرک ورزد ، بهشت بر او حرام است . »

محمد بن عبدالوهاب بنیانگذار وهابیت به صراحت مى گوید : « من عبدالله لیلا و نهاراً ثمّ دعا نبیّاً او ولیّاً عند قبره، فقد اتّخذ إلهین اثنین ولم یشهد أن لا اله الاّ الله; اگر کسى در تمام شب و روز خدا را عبادت کند ، آنگاه نزد قبر پیامبر و یا ولىّ خدا ، آنان را بخواند (و حاجتى بطلبد) در واقع دو معبود براى خود برگزیده ، و گواهى نداده است که معبودى جز خداى یگانه نیست ».

مقایسه عقیده ی (محمد بن عبدالوهاب) و (امام سجاد) در مورد توسل:

 امام سجاد: ای معبود من دانسته‌ام كه نياز خواهيِ‌ انسانِ نيازمند از نيازمندي ديگر، نشانه‌ي كم خردي و كج انديشي است. اي معبود من، چه بسيار ديده‌ام مردمي را كه از غير تو عزّت طلبيده‌اند و ذلّت نصيب‌شان شده است؛ و توانگري را نزد ديگران جسته‌اند و به تنگ دستي رسيده‌اند. تنها تويي كه درگاهت سراي حاجت خواهيِ من است، نه هر كسي كه از او چيزي خواهند؛ و تنها تويي كه حاجتم را برآورده مي‌سازي، نه هر كسي كه از او خواهشي طلبند.

 محمد بن عبدالوهاب: هر کس غیرخدا را بخواند و از غیر او حاجتی بطلبد گواهی نداده است که معبودی جز خدای یگانه نیست و کسی را با او شریک قرار داده است.

کاملا واضح و روشن است که هر دو بر یک چیز دعوت میدهند و آن طلب حاجت فقط از خدا و دوری جستن از توسل بغیر خدا

********************

و حالا میرسیم به منابع تحریف شده ی شیعه 

 در کتابهای شیعه روایات در مورد لزوم توسل گرفتن به اهلبیت هزاران و بلکه بیشمار است . کتاب اصول کافی و کتاب الحجه در مورد توسل در حد بیشمار روایت نوشته اند. فقط به ذکر چند نکته اکتفا میکنیم! 

 

توسل جستن امام حسین (ع) به قبر پیامبر

خدايا! اين قبر پيامبرت محمد(صلى الله عليه وآله) است و من پسر دختر پيامبرت هستم. براى من مشكلى پديد آمده كه خود آگاه هستى. خدايا من معروف را دوست داشته و منكر را ناپسند مى دارم. از تو درخواست مى كنم به حق اين قبر و كسى كه در آن جاى گرفته آنچه مورد پسند خود و رسول و مؤمنين است براى من اختيار فرمايى.

بحارالانوار، ج 97، ص 153.

در کتابهای شیعه بشکل افراطی بر وجوب توسل تاکید شده است.ازجمله روایت زیر:

در بحار انوار آمده است که یوسف با واسطه قرار دادن اهل بیت «علیهم السلام» از چاه نجات پیدا کرد!    بحار الأنوار ج12 ص247